@ 282 - - ตกเก้าอี้...

posted on 14 Dec 2009 20:20 by pa-tong in ShortStory

บริษัทแห่งหนึ่ง

ผม เป็นเจ้าของบริษัท ที่ผมทำทุกอย่าง ด้วยตัวผมเอง สร้างมันมา ด้วยมือ สองมือ

ผมรู้ดี ว่ากว่าจะมาถึงตรงนี้ มันลำบากแค่ไหน และผมพอใจ ที่ผมสามารถทำมันได้

ในขณะที่เพื่อนผม กำลังใต่เต้าหน้าที่การงานของตนเมื่อเรียนจบ แต่ผม ผมกลับจบมา แล้วสามารถสร้างบริษัท ที่สามารถเป็นที่รู้จัก และมีรายได้มหาศาล

ทุกคน มองว่าผม ฉลาด อัจฉริยะ เก่ง ทุกคนพร้อมใจกันให้ผม เป็นบุคคลแบบอย่าง ที่สมควรอย่างยิ่ง ที่จะเป็นต้นแบบของความเก่ง ความขยัน ตรากตรำ ทำทุกอย่าง โดยไม่ได้รับการสนับสนุนจากผู้ใดเลย

แน่นอนว่า กว่าจะมาถึงจุดนี้ มันไม่ได้ง่าย ในช่วงที่ผมเรียนอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย ขณะที่ทุกคนกำลังง่วนอยู่กับกิจกรรมของมหาวิทยาลัย มีสังคมกับเพื่อน ตัวผม กลับหันหลังกับมิตรภาพ "ที่ดี" ข้างหน้า มองเห็นแต่ตัวผมเอง ตัวผมเอง และตัวผมเอง พยายามทำทุกอย่าง เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ผมไม่ได้เคยได้รับ มาเติมเต็มความต้องการของตน ....

 

ถึงแม้ว่าผมจะไม่มีเพื่อนคนใด ที่จะไว้ใจได้เลย แต่อย่างน้อย ผมมีพี่สาว พี่ชาย ที่ผมรัก และเคารพมาตลอด

 จากวันนั้น มาถึงวันนี้ ก็ผ่านไปหลายปีแล้ว พี่สาวผม มีลูกตัวเล็กๆ หลานชายที่น่ารัก หลานรักของผม ผมเอ็นดูหลานคนนี้มาก

 วันหนึ่ง พี่สาว พาหลาน มาหาที่บริษัท ของผม

ที่ห้องทำงาน เก้าอี้ทำงานที่ผมนั่งตัวนี้ ผมนั่งมาตั้งแต่ผมยังเรียนอยู่ เป็นเก้าอี้ทำงาน ที่พ่อซื้อมาให้ ผมรักเก้าอี้ตัวนี้มาก ไม่ยอมเปลี่ยนเก้าอี้ตัวใหม่ แม้ว่ามันจะนั่งสบายกว่าแค่ไหนก็ตาม ...

พี่สาวผม มาหาผมในวันนี้ เนื่องจากพี่สาว เป็นคนเดียว ที่ทราบถึงปัญหาที่เกิดขึ้นกับตัวผม ที่ตอนนี้บริษัทเจอปัญหาทางเศรษฐกิจเล็กน้อย พี่สาวบอกผมว่า ปัญหาทั้งหมดเป็นเพราะตัวผมเอง 

ขณะที่ผม กับพี่สาว นั่งคุยกัน หลานผม ก็อยากให้ผมมาเล่นเกมกับเขา ที่โซฟาข้างๆ

 "น้าครับ มาเล่นเกมกันน่ะ น่ะๆๆๆ"

"แป๊ปนึงน่ะลูก ขอน้าคุยกับแม่เราก่อนน่ะ เรื่องงานน่ะ"

"น่ะครับน้า ...."

เป็นครั้งแรก ในไม่กี่ครั้ง ที่ผมรู้สึกได้ว่าหลานคนนี้ มันก็ดื้อเป็นเหมือนกัน อยากให้เราเล่น เราต้องไปให้ได้ หลานเริ่มมาจับมือ ลากเราไป

"ไม่เอาน่ะค่ะ ขอคุณแม่คุยกับน้าก่อนน่ะค่ะ"

"แต่ว่าเดี๋ยวแม่คุยเสร็จ ก็กลับแล้ว น้าก็ไม่ได้เล่นสิ"

หลานตัวดี เริ่มดื้อมากขึ้น เริ่มออกแรง มาดึงมือผม

ไอหลานคนนี้มันแรงเยอะเหมือนน้ามันเลย

"น่ะๆๆๆๆๆๆ"

แนะ อ้อนเก่งอีก

หลานชายเหมือนเอาแรงเฮือกสุดท้ายฉุดผมลง ผมก็ล้มลงพื้นตรงโต๊ะทำงาน ก้นกระแทกพื้น พี่สาวผมร้องด้วยความตกใจ ก้นระบมไปชั่วครู่

"อุ๊ย อ่ะๆๆๆๆ ไปก็ไป ดูสิ ก้นน้าระบมไปหมดเลย"

"เย้ๆ น้าเล่นเป็นคนนี้น่ะ......"

พี่สาวผมหันมามองด้วยความเอ็นดูหลานคนนี้ และหัวเราะน้องชาย ที่สุดท้าย ก็ยอมไปเล่นเกมกับลูกชาย พี่สาวถามผมว่า

"เป็นไงหล่ะ ตกเก้าอี้เจ็บไหม ?"

"ก็ ตอนแรก ก็เจ็บน่ะ ตอนนี้หายแล้ว...."

"อืม ดีแล้วหล่ะ เล่นเกมกับหลานให้หายเครียดก่อนแล้วค่อยว่ากันน่ะ"

"จ๊ะพี่สาว" 

Comment

Comment:

Tweet